İstanbul Üsküdar'da, dar bir sokaktaki iki katlı binanın zemin katında bulunan ebru atölyesi, son aylarda beklenmedik bir ilgiyle karşılaşıyor. Ebru sanatçısı Leyla Aksel'in açtığı sonbahar kurslarına yapılan başvurular, kontenjanın dört katını aştı. Katılımcıların büyük bölümünü 30 yaşın altındaki gençler oluşturuyor.
Yirmi beş yıldır ebru yapan Aksel, gençlerin bu sanata yönelmesini ekran yorgunluğuyla ilişkilendiriyor. Aksel'e göre ebru, sabır ve dikkat isteyen, sonucu hiçbir zaman tam olarak kontrol edilemeyen bir sanat; bu da gündelik hayatın hızına alışmış gençler için bir tür dinlenme alanı oluşturuyor.
Teknenin başında sabır dersi
Kurslar, boyaların hazırlanmasıyla başlıyor. Katılımcılar ilk haftalarda toprak boyaları öd ile karıştırmayı, kitre ile kıvamlandırılmış suyun hazırlanmasını ve at kılından fırçaların kullanımını öğreniyor. Battal ebru ile başlayan dersler, ilerleyen haftalarda gelgit, şal ve çiçekli ebru gibi daha karmaşık tekniklerle devam ediyor.
Ebruda su size her seferinde başka bir şey söyler. Onu dinlemeyi öğrendiğinizde, kâğıdın üzerindeki desen de kendiliğinden ortaya çıkar.
Kursiyerlerden üniversite öğrencisi Cemre Altun, ilk denemelerinde boyanın teknede dağılıp gittiğini, ancak birkaç haftanın sonunda ilk çiçeğini çıkarabildiğini anlatıyor. Altun'a göre atölyedeki en değerli şey, telefonların kapalı olduğu üç saatlik sessizlik.
Atölyenin duvarlarında Aksel'in yıllar içinde yaptığı ebru çalışmalarının yanı sıra kursiyerlerin ilk denemeleri de asılı duruyor. Aksel, öğrencilerinin ilk işlerini saklamalarını ve birkaç ay sonra yeniden bakmalarını tavsiye ediyor. Ona göre bu karşılaştırma, ebrunun yalnızca bir teknik değil, zamanla olgunlaşan bir el ve göz terbiyesi olduğunu gösteriyor.
Aksel, yoğun talep nedeniyle hafta sonları için ek bir grup açmayı planlıyor. Atölye ayrıca aralık ayında kursiyerlerin işlerinden oluşan küçük bir sergi düzenleyecek.